Een paar dagen van tevoren had ik afgesproken met Adam om donderdag naar Zandvoort te gaan. Dit zou de dag zijn waarop Ferrari Club Nederland een rijvaardigheidsdag zou houden. Naast een beetje rijvaardigheid zou er natuurlijk veel spektakel te zien zijn. Toen we zagen dat het op woensdag ook nog eens schitterend weer werd, begon het dromen over de volgende dag al. Eindelijk donderdag! Ik werd door meerdere mensen gebeld dat ze colonnes Ferrari’s gesignaleerd hadden, ik kon niet meer wachten! Rond de klok van enen kwam ik aan in Zandvoort met Adam en we liepen richting het circuit. In de verte hoorden we al motogeluiden en we versnelden onze pas. Toen we Ferrari’s torenhoge toeren hoorden maken begonnen we onhandig te rennen en onze camera’s uit onze tassen te halen. We zagen ineens een stuk of vier Ferrari’s driften om pionnetjes heen, dit kon niet waar zijn! Waar je in een stad hoopt dat een Ferrari een keer het gas vol open gooit, werd je hier verdoofd door het schitterende gebrul uit de uitlaten. We liepen onze medespotters voorbij om gelijk te beginnen met fotograferen. Later zeiden we ze toch nog maar even vriendelijk gedag.








Verschillende auto’s waren aan het driften, maar twee F430 spiders waren erg lang bezig. Je kon dan ook duidelijk merken dat ze het steeds beter onder de knie kregen, het was ook niet voor niets een rijvaardigheidsdag. Nadat we ons uitgeleefd hadden op de spinnende monsters komt er ineens een legendarische Ferrari, een F40, aanrijden. Onze stoutste dromen werden werkelijkheid en wederom begonnen we talloze foto's te schieten. De F40 scheen wat problemen te hebben met koeling, later bleek hij ook minder aanwezig te zijn tijdens de rondjes over het circuit. Iets dat we allemaal erg jammer vonden, maar je moet zo'n zeldzame auto natuurlijk wel in zijn waarde laten, dus begrepen we het erg goed.

Na ongeveer een uurtje begaven de auto’s zich naar de startgrid en begaven wij ons met ongeveer 7 man naar de Gerlachbocht, waar we een heerlijk uitzicht hadden op de voorbijrazende Ferrari’s. Maar we konden er vooral erg goed fotograferen en oefenen met “pannen”. Met pannen probeer je een auto scherp te krijgen en de achtergrond wazig. Dit leverde enkele zeer geslaagde plaatjes op en het geluid zorgde keer op keer voor een “oorgasme”.







Even later gingen ze ineens drag wedstrijden houden, terwijl we dachten dat het niet gekker kon. Natuurlijk waren alle Ferrari’s geweldig, maar het wachten was toch wel op de Ferrari 360 Challenge Stradale, de Ferrari met een ongekend geluid. Overigens klinkt een Ferrari 355 Challenge ook erg goed, maar dat terzijde. Na enkele heerlijk opgetrokken Ferrari's gezien te hebben stond daar de beruchte 360 CS. Het gas ging er op, en wat een geluid kwam er uit. het was onbeschrijfelijk... Maargoed, naast alle mooie drags had die 360 CS twee keer een ongelukje.

De eerste keer was het niet zo erg, want hij had te weinig grip bij het optrekken waardoor hij van rijbaan wisselde. Maar de tweede keer was een domper voor iedereen die een beetje om Ferrari’s geeft. De ex-Ferrari van de bekende Brabander die zijn verzameling wegdeed, kwam met een wiel in de berm, werd onbestuurbaar en knalde vol met de zijkant tegen de vangrail. Met veel schade tot gevolg. Niemand kon het echt geloven, maar het was toch echt gebeurd. De drags werden afgelast en het was eigenlijk een beetje het einde van de activiteiten.








De meeste mensen verzamelden zich nog op het binnenterrein dus we konden onze camera’s nog lekker volschieten en een beetje praten met de eigenaren. Toen Adam en ik uiteindelijk naar huis gingen en onze duimen opstaken naar voorbij rijdende Ferrari’s, hadden we allebei hetzelfde gevoel. Damn, wat was dit een dag. Onvergetelijk, alles zat mee!Het weer, de Ferrari’s, het kon gewoon niet beter! Nu ik dit schrijf krijg ik weer kippenvel. Dat zulke machines zoveel impact kunnen hebben. Ze maken in Italië gewoon hele mooie dingen, laten we het daar maar bij houden.







Het filmpje