.jpg)
We beginnen de lijst met de Opel Speedster. Inderdaad, een Opel. Maar dit is dan ook de enige Opel waarin je tegenwoordig opvalt. In tegenstelling tot de andere Opels in Nederland is deze rakker niet geschikt om de kids naar school te brengen of om boodschappen bij de plaatselijke Albert Heijn te doen. De auto werd in samenwerking met Lotus ontwikkeld en dat is wel te zien. Net zoals bij zijn aanverwante broer, de Elise, is de Speedster vederlicht. Doordat het chassis volledig is opgetrokken uit aluminium en glasvezel legt de Speedster nog geen 900 kilo in de schaal. Om zo’n gewicht te bereiken moest ook het interieur eraan geloven. Er kon één airbag vanaf maar dat was het ook. Voor de rest is het één en al spartaans aan de binnenkant. Niks luxe of comfort, gewoon lekker in de snoeiharde sportstoelen ‘plaatsnemen’ om daarna de contactsleutel om te draaien. Afhankelijk van de motorisering zullen er dan 147 of 200 paarden (voor de atmosferische respectievelijk Turbo-versie) tot leven worden gebracht. De Turbo kan hiermee in 4,9 seconden de 100 km/u aantikken. Dat is net zo snel als een Maserati Coupé die echter het dubbele aan paardenkrachten heeft…
Als je een Turbo wil hebben zal je toch even goed moeten zoeken. Er zijn er namelijk niet meer dan 19 op Nederlands kenteken bekend. Van zijn minder bedeelde broer zijn er gelukkig wel genoeg, zo’n 130. Tweedehands kun je er vanaf een mille of 20 wel eentje binnen slepen. Je krijgt dan erg veel fun voor je geld. Als Opel-hater zul je toch nog even moeten door sparen, een Elise is namelijk toch een tikkeltje duurder.
Naast de Ferrari 348, ook goed voor 138 exemplaren, nog een auto die het levenslicht in de jaren 80 zag. De Z1 is het begin van de Z-serie en ‘bekend’ door de onconventionele deuren. Als je zo’n ding voor de eerste keer ziet weet je niet wat je meemaakt. De deuren verstoppen zich namelijk onder de auto en door de dusdanig sterke carrosserie mocht er volgens de wet met de deuren ‘open’ gereden worden. Voor de rest had de Z1 vrij weinig in huis. De Z1 kreeg een tweeënhalve liter uit een E30 in het vooronder die een niet schokkende 170 pk leverde. Hiermee kon de roadster in negen seconden naar de 100 snellen om 125 km/u later de teller te laten verstokken. Om de prestaties werd de Z1 ook echt niet aangeschaft. Zie het meer als een soort van gadget, een leuk hebbedingetje met het gebruikersgemak van een Formule 1 wagen. Want om nou te zeggen dat die praktisch is, nee. Blijkbaar moet je jezelf drie keer dubbel vouwen om überhaupt plaats te nemen achter het stuur doordat de deuropening nogal minuscuul is. Maar goed, er zijn toch 152 van de 8000 exemplaren in Nederland terecht gekomen. Toch nog vrij veel gezien de prijs van toentertijd bijna 70.000 euro. ..
De voorganger van de Coupé vinden we op nummer acht. De ondertussen al tien jaar oude auto is nog steeds geen lelijk eendje te noemen. Met de futuristische boemeranglichten een echt eyecatcher. Daarom was de 3200 GT ook in de verste verte niet te vergelijken met zijn voorganger, de vierkante en saaie Ghibli. De 3200 GT is het eerste model dat onder Fiat geproduceerd is. Met een 3,2 liter bi-turbo V8 perste de gracieuze auto er 370 pk uit. In tegenstelling tot andere Italiaanse sportwagenfabrikanten stond deze Maserati bekend om zijn grauwe, donkere kleuren. Niks geel of rood maar vooral zwart- en grijstinten. Heel veel maakt het ook niet uit, in totaal zijn er 157 auto’s bij de RDW langs geweest. Verder valt er weinig te melden wat betreft speciale versies. De 3200 GT is namelijk alleen maar geleverd als coupé en hiervan is slechts één speciale versie van verschenen. Deze heette Assetto Corsa wat inhield dat de auto op wat kleine puntjes gepimpt was. Helaas zijn er hiervan geen op Nederlands kenteken gezet. Uiteindelijke reden van het verdwijnen van de boomerang-achterlichten is de zeikerige Amerikaanse wetgeving. Zoals we het ook op de Spyker kennen met het foeilelijke airbagstuur is toen ook de 3200 GT slachtoffer geworden van deze regeltjes. Helaas dat Maserati te krenterig was om een aparte Amerikaanse en Europese Coupé te maken, deze prachtige achterlichten zijn namelijk nog steeds een gemis.
De enige Porsche in de top tien. Maar, waar is de Carrera dan? Die is niet bijgehouden om de simpele reden dat lang niet iedereen ze spot. Zo kan er geen heel erg betrouwbaar beeld ontstaan van de aantallen die zich in Nederland bevinden. Op nummer zeven vinden we gelukkig dus wel de geblazen 996. In tegenstelling tot zijn grote concurrent toentertijd, de nummer vijf van de lijst, wordt deze wel erg regelmatig in het openbaar gezien. Vooral in echte Duitse kleuren zoals zwart en zilver, dat dan weer wel. Dat heeft dan weer zijn voordeel dat je snel, comfortabel en stijlvol op de zaak kan verschijnen. Het verschil tussen verkochte Coupés en Cabriolets is bij de 996 Turbo bijzonder groot. De cijfers maken dit wel duidelijk, 148 Coupés tegen 21 Cabriolets. Van elk van de carrosserievarianten zijn er ook nog ‘S’-versies uitgebracht. Heel veel meer dan 30 pk, standaard PCCB en wat logo’s is het niet. Hiervan is er welgeteld één in Nederland, een Cabriolet. De andere zeven zijn in de basis gewone 996 Turbo’s met een ‘X-50-package’. Deze upgrade was al dik twee jaar vóór de introductie van de Turbo S leverbaar en met dit pakket kreeg je eigen Turbo hetzelfde vermogen als een echte Turbo S namelijk 450 pk. De Cabriolets en de S-versies zijn nog bijzonder om te spotten, van de doodnormale Coupé raakt de hedendaagse PC-Hooft-jeugd zelfs al niet meer opgewonden.
Beroemd om zijn prijs/kwaliteitverhouding en de daarbij behorende kwaliteit. Op nummertje zes vinden we met 170 exemplaren de Corvette C5. De enige Amerikaan in de lijst heeft een aardig tijdje meegedraaid en dat is te zien aan de verkoopcijfers. Toch goed van die Amerikanen, die toch nog steeds last hebben van het imago betreft auto’s. Plastic, V8 en beroerde wegligging zijn de woorden die vaak met auto’s van Amerikaanse makelij worden geassocieerd. Aangezien de C5 het ook niet van zijn afkomst moet hebben heeft de fabrikant een ander sterk wapen ingezet, de prijs. Voor nog geen ton in euro’s mocht je jezelf destijds eigenaar van een Corvette noemen. Je kreeg dan een auto met een groot, slurpend motorblok waarmee je toch een respectabele 281 km/u kon bereiken. De verhouding Coupé/Cabriolet is zo ruwweg gezien 2:1. Ook van de Corvette zijn natuurlijk weer speciale versies uitgebracht waarvan de Z06 toch wel een bijzondere is. Je mag je dan ook gelukkig prijzen als je er eentje kan platen. In het thuisland rijden er veel meer rond maar in Nederland moeten we het maar doen met de acht exemplaren die op een geel kenteken zijn gezet. Onbekend maakt onbemind zullen we dan maar zeggen.
De top vijf wordt geopend door, jawel, een Ferrari. Naast de 360 zijn er ook van de 308, 328, 348, F355 en de Testarossa meer dan 100 exemplaren op Nederlands kenteken gezet. Niet gek dat één op de zes auto’s in het kentekenbestand een Ferrari is. De 360 is de laatste, echte sportauto in de top tien. Met 179 exemplaren in Nederland heeft de 360 het de laatste paar jaren toch aardig gedaan. Hiermee is dit model de bestverkochte Ferrari in Nederland! De 360 is de opvolger van de F355 en ziet er toch wel wat anders uit dan laatstgenoemde. Vooral het gemis aan de klapkoplampen valt gelijk op. Ook is er geen targa-versie verschenen van de 360. Wel kon er een soort van uitneembaar glazen dak worden gekozen als optie, maar dit werd vrij zelden gedaan. Deze optie kon vanzelfsprekend alleen bij de Modena (Coupé) gekozen worden, want de Spider had, zoals een echte cabriolet betaamd, een stoffen dak. De verkoopcijfers van deze twee carrosserievarianten houden elkaar mooi in evenwicht, er zijn namelijk 90 Modena’s en 86 Spiders aan de man (of vrouw) gebracht. Ondanks de verkoopresultaten worden ze in verhouding toch niet heel vaak gespot. Reden is waarschijnlijk dat de auto niet heel geschikt is voor dagelijks gebruik. Het opvallende uiterlijk en het zuipgedrag waar een Pool U tegen zegt zijn de voornaamste redenen om de auto maar af en toe thuis te laten. Dan hebben we nog de Challenge Stradale, een auto die zelfs voor ons idyllische Hollandse landschap te bruut is. Eigenlijk is het niets meer dan een volledig uitgeklede Modena, maar met zo’n uitspraak doe je hem teniet. Het angstaanjagende geluid en het brute voorkomen heeft drie Nederlanders ervan overtuigd om deze auto op Nederlands kenteken te zetten om zo legaal op een zondagochtend door Staphorst te kunnen jakkeren.
Op numero vier staat de BMW M5. Geroemd om zijn kwaliteiten, gedoemd om de I-drive. Jeremy Clarkson deed namelijk nogal flauw over het systeem door minutenlang te twijfelen over de vele onzinnige instellingen die met het systeem zijn te maken. Maar met 507 pk is dit zeker geen auto om over te lachen. De prestaties zijn dan ook niet slecht, binnen 4,7 seconden rijdt je al 100 om vervolgens verder te blazen naar 250 km/u. Begrenst natuurlijk, want zonder begrenzer haalt de supersedan waardes die ver boven de 300 km/u liggen. Al met al goed voor 168 exemplaren, waarmee dit de bestverkopende, spotwaardige BMW is. In tegenstelling tot de nummer drie van de lijst, de S8, worden al de paardenkrachten losgelaten op de achterwielen wat veelal leidt tot strakke filmpjes op Youtube. De M5 staat er sowieso om bekend dat deze vaak en vooral heftig getuned wordt. Niet kloten met exoten geldt hier niet, want de bumpers, uitlaten en tuningkits vliegen je om de oren. Vermogens van 600, 700 of zelfs 800 pk blijken de normaalste zaak van de wereld te worden. O ja, we hebben ook nog de M5 Touring. Je zou hem bijna vergeten, maar ver na de introductie van de sedan is er toch maar besloten een Touring te maken. Met 18 exemplaren toch nog redelijk succesvol, de E55/E63 Combi komt niet aan deze getallen. En om eerlijk te zijn is die ook nog mooier dan de sedan.
Aan het begin van de top drie vinden we één van de topmodellen van Audi, de S8. Eigenlijk deelt de S8 deze plaats met de M5 maar gezien de huidige trend zal de S8 uiteindelijk wel gaan winnen van zijn Duitse concurrent. In slechts anderhalf jaar is deze auto namelijk 191 keer in Nederland op de welbekende gele platen gezet. Dat komt overheen met elke drie dagen één nieuwe S8… Het zal daarom ook maar een kwestie van tijd zijn voordat deze auto naar nummer één zal knallen. Om terug te gaan naar de auto: de bijna 2000 kilo wegende kolos heeft een V10 in het vooronder liggen. Was die niet afgeleid van de Gallardo? Inderdaad, maar daar is ook alles mee gezegd. De cilinderinhoud werd namelijk vergroot en het vermogen nam, in tegenstelling tot wat je zou denken, af. Het blok is daarmee goed voor zo’n 450 pk, meer dan genoeg om lekker te cruisen op de Autobahn of een stoplichtsprintje aan te gaan met een Golfje GTI. Doordat de auto nog niet zo heel lang in productie is zijn er ook nog geen leuke gelimiteerde modellen op de markt gebracht. De kans dat zoiets gaat gebeuren is trouwens klein, het is niks voor Audi om haar zakelijke imago op het spel te gaan zetten met zinloze uitbreidingen. Om de auto wel een beetje fris en fruitig te houden heeft de S8 een facelift ondergaan. Veel stelt het echter niet voor, op motorisch gebied bleef sowieso alles hetzelfde. Voor mensen die denken dat ze teveel opvallen in een S8 is er altijd nog de W12. Zakelijk, strak en ook deze heeft 450 pk. Wel een aantal eurotjes duurder, dat dan weer wel.
De runner-up van de lijst is de bekende Italiaanse sportsedan, de Quattroporte. In tegenstelling tot de vorige generatie is deze een echte kaskraker. Wie niet in een doorsnee-Duitser wil rijden koopt de Quattroporte. Tot nu toe zijn er 204 mensen die dit gedaan hebben. Daarnaast heeft Maserati voor de veeleisende klant een aantal opgefleurde versies op de markt gebracht. Als eerste kwam de Sport GT. Zoals de naam al verraadt legt dit model de nadruk op sportiviteit. Een aangepaste transmissie, uitlaat en 20 inch velgen moesten de verkopen van het model naar een hoger level brengen. Enkele maanden later kwam de Executive GT op de wereld. Zoals de naam doet vermoeden is deze automobiel luxe aangekleed en van alle gemakken voorzien. Van de Executive GT zijn er 17 op kenteken gezet, van de Sport GT zelfs nog twee meer. Als kers op de taart is er sinds enkele maanden de Sport GT-S. Met vijf exemplaren een leuk karretje om te spotten, als je hem tenminste kunt onderscheiden van een normale Sport GT. De veranderingen zijn net zo schokkend als de toevoeging in de naam, niet veel dus. De Quattroporte behoort tot de vier hardlopers in de bovenste regionen in de lijst, maar op lange termijn zullen de M5 en vooral de S8 hem waarschijnlijk wel voorbij streven. Om de verkopen weer een beetje op te krikken zal er in 2009 een gefacelifte versie verschijnen. Dat hoeft niet met de nummer één van de lijst. Het verschil tussen de nummer één en de Quattroporte is namelijk groot, heel groot…
De absolute nummer één van de lijst is een Volkswagen met Bentley-badge. Het is natuurlijk de Continental GT en zijn soortgenoten. Deze succesvolle auto heeft iedereen ooit wel eens gezien. De cijfers zijn ook bekend, 6 liter W12 van de VAG-groep (net zoals andere onderdelen) en een onbegrensde topsnelheid van een respectabele 318 km/u. Van de 277 exemplaren op Nederlands kenteken heeft de GT met 145 het grootste aandeel in de verkopen. De enigszins verminkte 4-deurs variant is goed voor 70 auto’s en de cabriolet doet het met 46 stuks ook nog aardig. Toch niet slecht voor een auto die in de prijslijsten staat voor een bedrag waar je een klein huis van kunt kopen. De auto’s staan genoteerd voor een bedrag van 266.447 euro voor een GT of Flying Spur en voor zo’n 20.000 euro meer heb je er eentje met een stoffen dak op de oprit staan. Naast deze huis, tuin en keukenmodelletjes heeft Bentley ook nog wat beters in huis. De Continental GT Diamond Series is met 400 stuks wereldwijd een echte exclusieve auto. De auto is gemaakt naar aanleiding van het 60-jarig bestaan van de fabriek in Crewe en is met twee exemplaren in Nederland een weinig geziene auto. Om de Diamond van de normale GT te onderscheiden zijn er diverse badges en andere leuke hebbedingetjes, zoals nieuwe velgen, op de auto geïnstalleerd. Daarnaast is er nog de crème de la crème op Continental-gebied, de Speed. Ook hier weer leuke verfraaiingen en, niet geheel onbelangrijk, een vermogen van 600 pk. Toch lekker dat je weet dat je op de Autobahn (eventueel) door kunt rossen naar een asociale 326 km/u. De meeste Ferrari’s en Porsche komen daar niet aan en dat betekent toch iets.
Fedor bedankt voor je artikel!
