In de jaren 70 ging het slecht met de textielindustrie dus besloten Fritz en zijn broer hun fabrieken te verkopen. Toen er rellen uitbraken door noodgedwongen ontslagen besloten de Schlumpf-broeders te vluchten naar Zwitserland, de collectie achterlatend.
Eind jaren 70 werd er door activisten ingebroken in de fabriek en tot hun verbazing stuitte ze op de autocollectie. In 1978 werd de collectie benoemd tot een Frans historisch monument en in 1981 werden de auto’s verkocht aan de Nationale Automobiel Museum Associatie.
Na veel ups en downs ging het museum in 1982 open voor het grote publiek. In 2000 werd het hele museum gerenoveerd om het in de 21ste eeuw te brengen.
De collectie is onderverdeeld in 3 categorieën:
- Auto’s die gemaakt zijn tot de jaren 70
- Auto’s die gemaakt zijn tussen de eerste en tweede wereldoorlog
- Grandprix auto’s door de jaren heen
Het museum heeft een grote verzameling historische Bugatti's. De auto’s staan in chronologische volgorde opgesteld en met behulp van een ‘audioguide’ kom je alles over ze te weten. Het museum is te bezoeken in Mulhouse, Frankrijk. Zo'n zeven uur rijden vanuit de randstad.
Hierbij een aantal foto's met wat info.
Hier zie je de verschillende soorten Bugatti Type 35 en Type 37. Ook is de Bugatti Type 32 te zien op de tweede foto. Dit type werd ook wel ‘tank’ genoemd vanwege zijn revolutionaire vormgeving. Het exemplaar op de foto reed mee in de ‘Tour Grand Prix’ van 1932. Op de recorddag in Arpajon is dit gevaarte op 189 km/h geklokt. De topsnelheid ligt op 190 km/h.
Op foto drie zie je de Type 35. Er zijn verschillende uitvoeringen van de 35 tentoongesteld. Bij de Grote Prijs van Lyon in 1924 introduceerde Ettore Bugatti de Type 35, met een achtcilinder motor met 1991 cc. In het museum kun je onder andere de 35B en 35C bewonderen. De 35B is een Type 35 met een 2,3 liter motor met kompressor. De 35 C is een Type 35 met kompressor. Hij heeft een topsnelheid van 205 km/h.
De vierde foto laat ons een Mercedes-Benz 38/250SS zien. Dit exeplaar is één model van de vijf series getekend door Ferdinand Porsche.
Op foto nummer vijf staat een Ferrari 500TRC. Dit museumstuk was vroeger van Adrian Conan Doyle, de zoon van de bedenker van Sherlock Holmes.
Het achterste deel van het museum is ingericht met diverse raceauto's. Zo staan er diverse Bugatti's, Ferrari's en Maserati's in een startrij opgesteld.
Ook vind je er de voorvader van de huidige Mercedes-Benz McLaren SLR, de 300SLR.
Wat ook niet mag ontbreken zijn de Formule 1 auto's, Le Mans racers en rallyauto's.
Dit is de enige Maybach in het hele museum, verder vind je er veel Bugatti's, Panhards, Ferrari's, Mercedessen en nog een aantal onbekende merken.
Een opvallend stuk is de Arzens Cabriolet "La Baleine". Dit model werd door Dhr. Arzens ontworpen om zijn twee grote passies, namelijk kunst en automobielen, tot één te brengen. Onder de motorkap nam hij zijn gereedschap mee en de passagiersstoelen werden gebruikt als altelier.
Als je dacht dat Bugatti alleen de EB 110 en de Veyron heeft gemaakt, dan heb je het goed mis. Er staan teveel modellen om op te noemen in dit museum.
Er zijn ook een aantal Ferrari's te vinden, waaronder deze 250 MM.
In het volgende rijtje vinden we de Ferrari 450 AM. Dit exemplaar is van de keizer van Annam, nu een deel van Vietnam, geweest. Je kunt zijn logo net boven het Ferrari-logo op de motorkap zien.
Natuurlijk mag de 250 GT niet ontbreken. Het perfecte voorbeeld van een Ferrari voor op de openbare weg. Gebouwd in 1964, 240pk onder de kap, een top van 240km/h, dit zijn maar wat cijfers.
Een leuke combo in het museum. De Bugatti Veyron, het studiemodel dat op de Autoshow van Parijs stond, en de Ferrari 250 LM met maar 2000 kilometers op de teller.
Je staat af en toe versteld van alle rare modellen die tegenkomt in dit museum. Zoals de Bugatti Type 40 Camionette. Erg handig voor de rijke bakker in die tijd. Zo kon hij snel zijn brood bij de mensen afleveren.
Dan de Mercedes-Benz Kever. Juist... Dit is de Mercedes-Benz 170H. Dit model is bijna identiek aan de VW Kever. Dit is niet zo opmerkelijk eigenlijk, want beiden zijn door Ferdinand Porsche ontworpen.
Alfa Romeo's en elektra gaan niet altijd samen. Zo ook bij deze Alfa Romeo 8C 2,9A. Dit exemplaar reed mee met de Mille Miglia van 1936 en had veertien minuten voorsprong op de rest van het deelnemersveld, toen opeens de lichten ermee ophielden. Gelukkig werd de bestuurder alsnog eerste met een voorsprong van...32 seconden.
De Rolls-Royce Silver Ghost, waarvan onlangs nog een exemplaar voor vijf miljoen Euro onder de hamer ging, kreeg in 1912 de titel beste auto van de wereld.
De auto met de tent als dak is de Benz Velo. Deze auto was de eerste auto van Carl Benz, die hij aan zijn vrouw gaf om samen met hun twee zonen rond te rijden. Dit deden ze, zodat iedereen kon zien hoe betrouwbaar de auto's van Benz waren.
De Panhard-Levassor Type AI werd in 1898 gebouwd en werd het bekendste merk voor luxe auto's tussen de oorlogen in.
Dan zijn we aangekomen in een donkere hal. Helaas zijn de foto's hier niet echt geweldig van geworden. Hier staan heel veel Bugatti's en Rolls-Royces. Op de tweede foto zie je de Bugatti Royale Type 41. Dit model werd gebouwd op het prototype chassis van de Royale serie. De body werd ontworpen door Jean Bugatti (de zoon van Ettore) en het was het persoonlijke vervoermiddel van Ettore Bugatti.
De auto op de vierde foto is de Bugatti Limousine Type 41. Dit model is van de Amerikaan Shakespeare, nee niet de dichter, geweest. Ook hij verzamelde Bugatti's.
De Toyota 2000GT maakt deel uit van een tijdelijke tentoonstelling in het museum. Dit exemplaar komt uit Nederland, namelijk uit de Louwman-collectie.
Tot slot is er nog een aparte ruimte met een aantal bijzondere exemplaren uit de Schlumpf Collectie. Dit waren de favorieten van Fritz Schlumpf.
Hier staat onder andere een kleine auto gemaakt door Ettore Bugatti om zichzelf tussen zijn huis en de fabriek in Molsheim te verplaatsen.
Ook staan er twee mini Bugatti's. Een mini-exemplaar van de Type 52, gemaakt voor de zoon van de oud koning van Marokko, Hassan de Tweede. Daarnaast een mini-replica van de Type 35. Deze werd door Ettore voor zijn zoon gemaakt. Deze karretjes waren nog best rap. Ze konden zo'n 20 km/u halen.
Dan staat er ook nog een Bugatti Type 35B waar Fritz Schlumpf zelf mee deelnam aan diverse heuvelraces.
Uiteraard staat er nog veel meer in dit museum waar vanalles over te vertellen is. Het is een intressant museum, waar je veel over Bugatti en andere modellen uit de autohistorie kunt leren. Dus als je eens in de buurt van Mulhouse bent, is dit zeker een een bezoekje waard!
