Parijs, een stad die bekend staat om haar romantische aspecten. De prachtige gebouwen, croissantjes en natuurlijk de Françaises. Naast al deze geweldige dingen heeft de stad nog iets, exclusieve auto’s. En hoe is het nou precies goed te omschrijven hoe het spotten in deze stad is, wat is de sfeer die deze stad uitstraalt?  

We noteren 25 september 2010. De website Autogespot.nl besluit te stoppen na een steekpartij om een spot in de mondaine badplaats Knokke. De media omschrijven de hobby "autospotten" als een uit de hand gelopen hobby, waarbij sommige spotters geen grenzen kennen.  

De slurptax, iedereen zal er ondertussen wel het één en ander over gehoord hebben. Ons kabinet, die de mening van Nederland vertaald in goede daden, heeft besloten om stoute, vieze auto’s extra te gaan belasten, om zo de verkoop van deze vervuilers de kop in te drukken. Ja, hartstikke fijn allemaal, maar volgens mij is dit niet bepaald de ideale manier om co2-uitstoot aan te pakken.  

Een voorbeeld om mee te beginnen. Wat geeft jou een grotere kick, in een afgelegen steegje een Murciélago spotten of in hartje centrum Londen een Murciélago spotten. Het contrast tussen al dat verkeer of juist de stilte en rust om een exoot te bewonderen…kortom. Wat is eigenlijk het ultieme spotgevoel.  

Het verbruik van een auto zal velen van ons weinig boeien. De gemiddelde eigenaar van een gespotte auto evenmin. Aangezien de meeste gespotte auto's toch een redelijk dikke motor in het vooronder hebben, is het verbruik meestal ook niet dusdanig dat je populair wordt bij Groen-Links politici. Toch speelt het verbruik van een auto voor Jan Modaal weldegelijk een rol bij de aanschaf van een auto, zeker met de stijgende benzineprijzen. Wanneer je puur afgaat op de fabrieksopgave kom je echter nogal bedrogen uit, want je wordt genaaid waar je bij staat!  

Het langverwachte tweede deel van Nederland exotenland! Wat rijdt er aan spotwaardige auto’s rond in Nederland? Nou, ondertussen loopt de teller al richting de 6000 auto’s!! Dat betekent dat toch zo’n 0,00037% van de Nederlandse bevolking een vette bak rijdt… In het eerste deel was Acura t/m Jaguar aan de beurt geweest, nu zal ik de rest behandelen.  

Bijna twee jaar geleden ben ik actief begonnen met spotten. Al een groot deel van mijn leven ben ik geïntresseerd in auto's en dan vooral in snelle auto's. Regelmatig bezoek ik een circuit om te genieten van al het moois wat daar te zien is. Ik denk dat iedereen het met me eens is dat het zien van een auto op het circuit, of in de paddocks, niet hetzelfde is als in het 'wild'.  

Het is een zaterdag met twee gezichten. 's Ochtends regent het pijpenstelen. Alhoewel voor een blauwe jongen, die een handvol jaren in de 'gordel van smaragd' de moesson aan den lijve heeft gevoeld, is het nauwelijks meer dan een druilregen. 's Middags breekt de zon de wolkenlucht in stukken en schijnt de worsteling met de regenwolken in ons voordeel te hebben beslist.  

Afgelopen zaterdag reed ik door het centrum van Eindhoven toen ik een Bugatti-blauwe Veyron tegenkwam. Iedereen weet wie de eigenaar van deze prachtige 1,8 miljoen kostende auto is! Allereerst stond ik naast hem bij het stoplicht, even de eigenaar snel gecomplimenteerd met zijn auto. Altijd leuk natuurlijk om te horen, ook al weet hij het zelf ook! Er volgde echter meer...  

Zodra je als student begint met studeren is één van de dingen die je meekrijgt van de overheid een OV-kaart. Middels dit prachtige pasje kun je of in het weekend of doordeweeks gratis Nederland doorreizen met elke vorm van openbaar vervoer. Leuk en handig totdat je continue vertragingen oploopt of in het gebrom van bussen zit. Dan wordt het minder.  

In de Tour is de epiloog de laatste etappe in Parijs, met de Champs Elyssées als blikvanger. Mijn epiloog is vanaf de oudste stad van ons land. Zo'n 25 eeuwen jong nog.  

Prinsjesdag is inmiddels weer ruim een maand geleden. Voor de automobilist was dit niet bepaald de mooiste dag in september. Zoals vrijwel elk jaar werden de lasten voor de automobilist wederom verzwaard. Dit jaar met maarliefst 500 miljoen euro. Wat krijgen we er voor terug? Niets!  

Een niet al te lange tijd terug schreef ik wat over onze, zogenaamde doelloze hobby, het autospotten. Ik heb na de column eens lopen nadenken over de 'kern' van autospotten. De essentie is wel bekend, het vastleggen van een leuke bolide met een camera. Maar er zit eigenlijk veel meer achter, waar moet ik beginnen?  

Just how lucky can one (old) boy get? Die 'line' uit een nummer van Cliff Richard van begin jaren 60 schiet in mijn gedachten, wanneer ik omkijk en al die oogstrelende curven zie. En dan het kleurenpalet dat contrasteert tegen de sombere leigrijze wolkenlucht, de fletsgroene bergweiden en de donkere bospartijen. De weg naar het natuurpark is doodgelopen op een bergpad. Twee geasfalteerde parkeerterreinen op verschillend niveau vormen tezamen een 'cul de sac' waardoor het autoverkeer een U-turn kan maken. Gezien vanaf de terrassen van het hier gelegen hotel loopt daarachter een twintig meter brede bergbeek, waar nu maar weinig water door stroomt.  

In navolging van mijn vorige column wil ik nu eens lekker zeiken op automobilisten in het algemeen die niet kunnen rijden. Van jong tot oud zijn er mensen die niet kunnen rijden. Dit kan zich uiten in het slingeren op de weg tot het inparkeren. Menigeen rijdt werkelijk als een slappe vaatdoek. Als ik iemand zie die niet kan rijden dan vraag ik me altijd gelijk af hoe ben jij aan je rijbewijs gekomen?!? Om daar vervolgens over te filosoferen. Dus drie streepjescodes van pakjes bakboter met €3,95 of ken je een mannetje die ook weer een mannetje kent? Of was je vrijgevig richting de rij-instructeur en examinator? Papa in een hooggeplaatste functie? Als laatste; heb je eigenlijk wel je rijbewijs en ben je niet in de war met je biebkaartje?  

Zaterdag 1 september 2007, onderweg naar een natuurpark noordelijk van Innsbruck. Regenwolken plakken tegen de bergwanden en onthoofden de bergtoppen. Ronduit somber is het hier in het dal. Uitdagende omstandigheden dus voor een fervent hobbyfotograaf. Eén die niet graag flitst en vindt dat het flitsende in het plaatje moet zitten. Maar hier is het wel een erg grijze, grauwe en kleine wereld... Hé, de bus stopt. Roodbruine runderen vormen een kuierende wegafzetting, roepen mijn oud-collega's van Rijkswaterstaat voorin. Reen, pak je camera! hoor ik nog. Maar de bus rijdt alweer, zij het stapvoets. Dus schuif ik met mijn trouwe E1 van Olympus over het gangpad maar naar achteren. Waar koeien zijn, daar is misschien ook een stier.  

Iedereen maakt het vast wel een keer mee. Mensen die een gesprek met je proberen aan te gaan en dan beweren veel verstand van auto's te hebben. Ik kan me er soms dood aan ergeren, wist je dat een Bentley Continental GT trouwens meer dan €400.000,- kost!  

Sinds een paar jaar is Daewoo Chevrolet geworden. De slogan van Chevrolet is allen wel bekend. Nou zijn mijn ervaringen met Daewoo niet best. Als een merk naast auto's ook nog kijk en luister plezier produceert heb ik zo mijn vraagtekens (Mitsubishi, Yamaha). In ieder geval de tv's bijvoorbeeld van Daewoo waren goedkope meuk. Daarnaast was ik ook niet warm te krijgen voor de modellen reeks die ze loslieten op de Hollandse markt.  

Serieus, ben jij een spotter? Nou, wat spot je dan, vliegtuigen? Nee, nee, ik ben een autospotter! Jazeker, in de ogen van velen iets merkwaardigs maar tegenwoordig is er meer waardering voor de obsessie van ons: het spotten van een exoot.  

In principe is er niks mis met snelheidsdrempels. Het gaat naar mijn mening wel fout als er op een stuk straat of weg van 100 meter acht drempels worden neergegooid. Neergegooid ja, want ten eerste lijkt het af en toe alsof je met je auto de Col d'Aubisque oprijdt zo hoog zijn die dingen, en ten tweede is er hier en daar nogal een hoogte verschil op het punt waar de straat 'eindigt' en de drempel 'begint'. Voor je de drempel oprijdt, ga je eerst in vrije val naar het begin van de drempel.