Als 22-jarige automobilist heb ik bijna dagelijks te maken met vooroordelen. Niet dat ik mensen een reden geef om dat niet te doen, maar toch. Zelf heb ik helaas geen auto. Een tekort aan liquide middelen dwingt mij om dan wel de benenwagen te nemen, de fiets of het openbaar vervoer, als het scheurijzer van moeders niet beschikbaar is. Als ik door mijn woonplaats rij, rij ik nooit 50. Minimaal 60 in z'n vier. Dat is eigenlijk te hard, ik weet het, maar het is een stuk beter dan 50. Maar ik krijg vaak het gevoel dat mede inwoners dat van mij verwachten. Wie ben ik dan om niet aan die verwachtingen te voldoen? Ik bedoel, ik ben niet zo moeilijk, dat heeft me ook wel eens in de problemen gebracht maar dat is weer een heel ander verhaal.  

Iedereen kent wel het verhaal van acteur en amateur-racepiloot James Dean, die door een domme stuurfout van een medeweggebruiker vroegtijdig aan zijn einde kwam in zijn 'Little Bastard' Porsche. Of van Lady Di, die haar naam eer aandeed door zich naar de eeuwige jachtvelden te laten rijden in een S-Klasse (die niet eens een V-12 had ...). Dit tekstje behandelt andere sterren die tijdens hun leven of op het moment dat ze daar afscheid van moesten nemen iets met auto's kregen.  

Het is treurig gesteld met de exclusiviteit van een aantal merken die nochtans ooit de crème de la crème van de auto-industrie vormden. Net voor de Tweede Wereldoorlog bracht Alfa Romeo bijvoorbeeld de 8C 2900 op de markt, een wagen die evenveel kostte als een handvol (!) Rolls-Royces uit die tijd. De wagen is zo mooi dat hij direct in het Antwerpse Middelheimbeeldenpark binnen zou kunnen rijden, om vervolgens opgenomen te worden in de permanente collectie. Het vervolg van het verhaal kent jammer genoeg iedereen. Laten we eens kijken welke merken zichzelf nog zoal in de vernieling aan het rijden zijn qua verloren exclusiviteit.  

Stel je hebt meer dan €150.000,- te besteden en je wil graag een zakenauto kopen. Ik als spotter heb mijn twijfels over het spotten van de zogenaamde 'gave, coole' zakenauto's. Deze auto's zijn namelijk niet cool of gaaf. De bedoeling van deze auto is een ingetogen uiterlijk en voor de rest hoeven ze niks aan de buitenwereld te laten zien. Op deze site zijn diverse modellen 'spotwaardig' die geupload mogen worden. De BMW 760, Audi A8 W12, VW Phaeton W12 en de Mercedes S600.  

Iedereen droomt van een supergoede camera van 1000 euro met onbeperkte mogelijkheden. Nu Autogespot is uitgegroeid tot een grote site groei je als amateur-fotograaf en ontdek je steeds meer mogelijkheden met fotografie. Waar je het als spotter in het begin om ging is eigenlijk het kunnen spotten van een exoot om hem vervolgens te kunnen uploaden op Autogespot. Zoals eigenlijk al eens door Sander uitgelegd is in een column, draait het hedendaags meer om kwaliteit dat kwantiteit bij de meeste spotters.  

In navolging van 'mooi zwart is niet lelijk', wou ik het gaan hebben over een imposante modellenreeks van Bentley. Niet de huidige reeks van fraaie W12-Volkswagens, maar de generatie daar voor, waarvan de Bentley Arnage een soort erfstuk is. Ik heb het natuurlijk over de hoekige V8-modellen uit de jaren '90. Die ik meestal, omdat ze toch zoveel op elkaar lijken, maar samenvat als 'Turbo R-modellen'.  

De dag begint meestal als zoveel dagen, op de fiets, in de auto of met het OV op weg naar school, of wellicht stage of werk. Uiteraard even gechecked of je al je spotgerij in je jas hebt zitten en een nieuwe dag kan beginnen. Onderweg kom je wel eens iets spotwaardigs tegen. Maar je bent niet oplettend genoeg om een foto te maken. Vervolgens op de terugweg heb je wel de camera in de hand en hoop je op iets leuks.  

Een tijd geleden heb ik een column geschreven met als onderwerp, de hedendaagse cultuur. In deze column wil ik mijn verhaal hervatten. Om te beginnen even het begrip "a ride" uitleggen. De meeste rappers beschouwen een "ride" als een erg luxe voertuig. De merken Bentley, Lamborghini en andere exoten zijn erg populair onder deze cultuur. De oude Caddillacs worden ook nog wel eens gepimped maar die zal ik even buiten geschouwing laten. Het gaat er uiteraard om welke auto het meest opvalt, ofwel gepimped is.  

Iedereen droomt er wel eens van, het perfecte leven. Een prachtig huis, een gezellig en knus gezin en een dikke auto voor deur, het liefst nog meer dan één dikke auto. Maar is iedereen met zoveel geld eigenlijk wel gelukkig? Echte rijkdom is volgens mij niet zo makkelijk te verkrijgen. Vandaar dat ik de afgelopen week hier eens over heb zitten nadenken.  

Als je bij deze site gaat zoeken "op locatie" en je geeft dan om het even welke Nederlandse of Belgische stad in, en je moet wel tot volgend besluit komen: ons wagenpark is GRAUW. Hoe mooi, hoe exclusief de wagens ook zijn, onze vermogende medemens blijkt altijd weer naar volgende tinten te grijpen: zwart, donkergrijs, lichtgrijs, grijs met een tikkeltje blauw, grijs met een tikkeltje bruin, enzovoort, en zo verder.  

Vroeger, toen Autogespot nog in de kinderschoenen stond, was het 'gaaf' om eens in een andere stad te gaan spotten waar men hogere 'spotkansen' had. Maar tegenwoordig is Amsterdam niet meer hip, Rotterdam saai en is Nederland eigenlijk relatief gezien niet zo bijzonder meer wat betreft mogelijkheden tot spotten.  

Wie aan dure, dikke auto's denkt, denkt aan mannen. De ultieme jongensdroom is een dure sportwagen voor de deur. Goede looks, een dik geluid en veel pk's onder de motorkap. Dit zijn een paar eisen die een man aan zijn droomwagen stelt. Vrouwen denken daar niet aan. Als de auto maar een leuk kleurtje heeft en genoeg opbergvakjes heeft. Voor mij houdt het niet op bij de kleur en de opbergvakjes. Voor mij tellen de looks, het aantal pk's en het geluid ook mee.  

Bentley: een merk wat normaal gesproken jaarlijks maar een handjevol luxe limousines verkocht maar sinds de komst van de nieuwe Continental serie een explosieve groei kende. Eind 2003 werden er slechts 995 Bentley's geproduceerd. Tegenwoordig zie je op een zaterdagmiddag in de PC Hooft te Amsterdam zonder problemen een stuk of vijf Bentley's. Sommige mensen walgen ervan als ze een Volkswagen-Bentley zien rijden. Hebben merken als Lamborghini, Bentley, Bugatti, etc hun karakter en ziel verloren die ze vroeger wel hadden? Ik weet het niet maar merken als Bentley leven uiteraard van de centen van de VAG-groep.  

Kwaliteit of kwantiteit? Dat is de vraag die wel eens bij mij door het hoofd gaat, wanneer ik spots aan het bekijken ben. Sommige mensen zijn totaal niet gericht op het maken van mooie foto's, maar alleen op het getalletje wat achter hun naam staat. Alsof ze op de vrijdagavond weer in de kroeg aan hun vrienden kunnen vertellen hoeveel spots ze op dit moment hebben. Ja, serieus 'Ik Spotter Mr. X ben één van de succesvolste spotters van Nederland. Ik heb al meer dan X aantal spots achter mijn naam staan!.' Helemaal merkwaardig vind ik soms de comments die spotters bij de spot plaatsen, 'Ik heb snel 1 foto genomen omdat ik geen tijd had.' Ik denk dat het niet veel moeite kost om, met de hedendaagse technologie, een paar foto's te nemen van de voorkant, achterkant en zijkant. Dit is maar een voorbeeld, uiteraard zijn er uitzonderingen te noemen.