Wat was er zo fijn? Het was alleen op uitnodiging, dus bijna geen mensen in de showroom behalve een handjevol zeer gelukkige Aston Martin eigenaren die allemaal dit monster kwamen bezichtigen.
Wat een machtige wagen zeg, zo mooi als hij daar stond te glimmen in de showroomlichten heb ik maar weinig auto’s nog zien doen.
De kleur mocht er ook zeker zijn en stond uitermate goed bij de velgen en de zeer agressieve diffusor aan de achterkant.
Na een paar keer om de auto gelopen te hebben stond de man met wie ik mee was, even te praten met een van de verkopers tot ik plots te horen kreeg dat ik foto’s mocht maken.
Zo blij als ik was ontving ik de sleutels van de A8, om m’n camera uit de auto te halen en om aan de slag te gaan.
Buiten stonden een aantal mensen te kijken naar de Aston’s die opgesteld stonden, en een enkeling stond stiekem naar binnen te gluren hopend op een glimp van de DBS.
Na een paar foto’s geschoten te hebben kreeg ik te horen dat het geen enkel probleem was als ik er een keertje in wilde zitten. Dat liet ik me dus geen tweede keer zeggen en voordat de man zijn zin had afgemaakt zat ik al in de auto.
Wat een schitterend interieur, heerlijk op zijn Engels afgewerkt met de allerfijnste details, zoals de toerentellertjes die typisch Aston’s tegen de klok in gaan, en de heerlijke geur van het leer gemengd met de 3 magische letters in de hoofdsteunen van de uitermate comfortabele kuipstoelen, namelijk DBS.
Na wat gedronken en gegeten te hebben zijn we nog eventjes door de showroom gelopen waar nog een aantal andere exclusieve automobielen stonden zoals een Jaguar XJ220.
Na het kortste anderhalf uurtje uit mijn hele leven gingen we weer naar huis, bedankten de mensen, stapten in de auto en gingen weer op weg.
Jordy Leenders
