De keuze is dan snel gemaakt en binnen een half uur stond ik klaar om te vertrekken richting Zandvoort aan Zee. Ondertussen had ik afgesproken met Adam om die dag samen op te trekken, want met zijn tweeën is het natuurlijk een stuk gezelliger dan alleen. Na enige vertraging, want de NS had kennelijk weer eens problemen, was ik toch nog rond 12.00 uur aangekomen in Zandvoort. Vanuit daar was het nog een klein stukje lopen naar het circuit. Maar zodra ik het station uitliep hoorde je de boxermotoren al brullen. Vanaf dat moment wil je er nog liever en sneller heen om het van dichtbij mee te maken.






Toen ik het circuitpark binnenliep zag ik Adam gelukkig al op de afgesproken plaats staan. We liepen naar de pits en we zagen de gruwelijke Porsches die in de pitsraat stonden te wachten om uitgelaten te worden. Gelukkig gingen ze al snel de baan op en konden we onze fotografiekunsten op de auto’s loslaten. Dit is nog lang niet zo makkelijk als ze met 250 km/u over het lange rechte stuk knallen. Gelukkig mochten we van de stewards overal op het circuit komen, dus konden we naar hartelust fotograferen. Onze keuze viel op het officialhokje bij de Tarzanbocht. Hier konden wij ongestoord onze gang gaan.






Na een tijd foto's gemaakt te hebben van Porsches die voorbijbrullen wil je eigenlijk nog iets meer. We wilden allebei heel erg graag een stukje mee rijden over het circuit. Helaas was dit voor ons niet mogelijk in verband met veiligheidsreglementen en verzekeringen. We waren eventjes teleurgesteld maar konden het ook wel begrijpen. We besloten de camera's maar even op te bergen en te genieten van al dat heerlijks wat langs reed.






Na ongeveer vier uur op het circuit te zijn geweest, vonden we het welletjes en vertrokken we richting huis. Het was over het algemeen een heerlijke dag geweest en het weer zat gelukkig mee, wat natuurlijk essentieel is. En zo maak je van een rustige zaterdag een opwindende herinnering vol met Porsches.

Adam & Ernst